ร้องเก่ง (อุ้มติดมือ)

ร้องเก่ง (อุ้มติดมือ)

เด็กซึ่งร้องเก่งตั้งแต่ตอนอยู่โรงพยาบาล เมื่อกลับมาบ้านมักจะร้องเก่ง ตอนกินนมอิ่มใหม่ๆ จะไม่ร้อง แต่พอกินเสร็จแล้วประมาณครึ่งชั่วโมงจะเริ่มแผดเสียงร้องจนเหงื่อออก ถ้าฉี่เปียก เปลี่ยนผ้าอ้อมให้แล้วก็ยังไม่หยุด จนคุณแม่สงสัยว่านมไม่พอหรืออย่างไร แต่ชั่งน้ำหนักดู ก็เพิ่มวันล่ะ 30-35 กรัม แสดงว่านมพอ ไม่ได้ร้องเพราะหิว ท้องก็ไม่อือ อุจจาระทุกวันเป็นปกติ ถ้าเป็นฤดูหนาวคุณแม่อาจจะคิดว่าร้อง

เพราะหนาว ห่มผ้าให้ก็ไม่หยุดร้อง ถ้าอากาศร้อน พัดให้ก็ไม่หยุดร้อง คือ ทำยังไงๆ ก็ยังร้องอยู่นั่นเอง แต่พอคุณแม่อุ้มจะเงียบ หยุดร้องให้ แต่คุณแม่จะอุ้มทั้งวันก็ไม่ไหว พอวางลงจะร้องอีก ร้องกวนอย่างนี้ทั้งวันแต่กลางคืนกลับนอนได้ปกติ พอไปให้หมอตรวจ ก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ

เด็กร้องเก่งแบบนี้ ใน20คน จะมีสักคนหนึ่ง คนอื่นอาจจะหาว่าแม่เลี้ยงไม่เป็น ลูกเลยร้องทั้งวัน คุณแม่เองอาจจะสงสัยว่าเป็นกรรมพันทางพ่อ หรืออย่างไรถึงได้ร้องเก่งนัก เมื่อลูกร้องบ่อย แม่ก็ชัดโมหา พอแม่โมโห ลูกเลยร้องหนักเข้าไปอีก เป็นอย่างนี้อยู่เป็นประจำ เด็กร้องเก่งเป็นนิสัยแบบนี้ เวลาไม่ร้องจะอารมณ์ดี น่ารักทีเดียว

ถ้าเด็กร้องเพราะป่วย (เช่น เป็นโรคพิการทางสมองบางชนิด) จะร้องทั้งวันทั้งคืนไม่หยุด และไม่มีเวลาอารมณ์ดีเลย

คุณย่าคุณยายมักจะเตือน คุณแม่ไม่ให้อุ้มบ่อยๆ เพราะจะติดมือ ต้องอุ้มตลอดเวลา อันที่จริงเรื่องมันตรงกันข้าม กล่าวคือ ไม่ใช้เพราะอุ้มตลอดเวลาจนติดมือวางไม่ได้ แต่เป็ฯเพราะเด็กร้องเก่งแบบนี้วางไม่ได้เลยต้องอุ้มอยู่ตลอดเวลา นิสัยร้องเก่งแบบนี้ไม่ได้ติดเป็นนิสัยอยู่ตลอดชีวิตอย่างแน่นอน เพราะฉะนั่น ถ้าเด็กร้อง คุณแม่ควรอุ้มจะดีกว่า อุ้มพาออกไปเดินเล่นนอกบ้าน ชมนกชมไม้สักพักค่อยพากลับบ้าน เด็กจะรู้สึกเพลีย และนอนหลับดีไม่กวน